ကြၽန္ေတာ္တို႔ (၁၀)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက
ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ
လိုခ်င္လို႔ ရွာေနတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေပမဲ့ ခုမွ ျပန္ရွာေတြ႕လို႔
မွတ္မွတ္ရရ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္
ဆရာ မင္းသု၀ဏ္ ေရးဖြဲ႕ခဲ့တာပါ
ဖိုးေမာင္လာၿပီ
မႈိင္းညိဳညဥ့္ရိပ္ လူေျခတိတ္၌
ေရဆိပ္အနား ရြာတံခါးမွ
ဂုတ္ၾကားက်ယ္ေလာင္ ဆီးႀကိဳေဟာင္ေသာ္
ဖိုးေမာင္လာၿပီ ဆိုၾကသည္။
ေဟာင္သံရပ္၍
ထပ္ၾကပ္ေပၚလာ အသံမွာကား
ညခါငါးေထာင္ ေမာင္ဖိုးေမာင္သည္
ရြာေတာင္ေခ်ာင္းက ျပန္ခဲ့ၿပီ။
ဖိုးေမာင္သံၾကား ကင္းသမားက
တံခါးႀကီးေအာက္ မလြယ္ေပါက္ကို
တစ္ေယာက္၀င္သာ ဖြင့္လုိက္ပါေသာ္
ယာမွာအုပ္ေဆာင္း ၀ဲတက္ေခ်ာင္းႏွင့္
ခါးေစာင္းကိုကိုင္း ငါးပလိုင္းကို
လြယ္သိုင္းၿပီးလွ်င္ ရြာကို၀င္သည္
လူပင္ေလလား တေစၦလား။
တေစၦမေၾကာက္ ေျမြမေၾကာက္ပဲ
တစ္ေယာက္တည္းပင္ ညဥ့္ေမွာင္တြင္း၌
သူလွ်င္ငါးရွာ မေကၽြးပါက
ထိုရြာသူသား လူအမ်ားတို႔
ငါစိုငါးစိမ္း ငတ္ေပအံ့။
ညတညတည့္
ခ်မ္းျမစိမ့္ေအး လခ်မ္းေကြး၍
ရြာေဘးက်ီပ်က္ ေမွာင္နက္နက္မွ
ဇီကြက္ကေအာ္ ေတာက္တဲ့ေၾကာ္စဥ္
ရြာေပၚလႊမ္းေအာင္ ဂုတ္ၾကားေဟာင္သည္
ဖိုးေမာင္လာခ်ိန္ပါတကား ...
သုိ႔ပါေသာ္ျငား ခါတပါးသို႔
တခါး၀င္လို သူမဆိုပဲ
ေမာင္းကိုထုပါ လူစုပါေဟ့
ရြာကိုေဘးမွ ကာကြယ္ၾကေလာ့
ဓါးျပငါ့အား ဖမ္း၍ထားဟု
စကားမဆံုး ဟစ္ေအာ္တုန္း၀ယ္
ဒိုင္းဒံုးဒိန္းသံ ရြာလံုးညံသည္
ေခ်ာင္းယံပဲ့တင္ ထပ္သတည္း။
ဖိုးေမာင္နိဂံုး ဤတြင္ဆံုးလည္း
ရြာလံုးစိတ္တြင္ ဖိုးေမာင္၀င္၍
ပဲ့တင္ထပ္ကာ ဟီးလွ်င္ပါတည့္
ဘယ္ခါမဆို ဆီးလင့္ႀကိဳသို႔ . . .
မိႈင္းညိဳညဥ့္ရိပ္ လူေျခတိတ္၌
ေရဆိပ္အနား ရြာတံခါးမွ
ဂုတ္ၾကားက်ယ္ေလာင္ ယမ္းေယာ္ေဟာင္ေသာ္
ဖိုးေမာင္လာၿပီ ဆိုၿမဲပင္။ ။
(မင္းသု၀ဏ္)
Thursday, February 14, 2008
(၁၀)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ကဗ်ာေလး
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
5:43 PM
1 comments
Monday, February 11, 2008
Friday, February 8, 2008
အင္း.....ဘေလာ့ဂ္......ဘေလာ့ဂ္
၀ါသနာကလည္ ခက္သားေနာ္
တစ္ခုခုကို စမိၿပီ ဆိုရင္ မရပ္မနားလုပ္ခ်င္တာက ခက္တယ္
ခုေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ထဲကိုေရာက္ေနၿပီ
ဘာဘဲလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ဆီကိုဘဲ စိတ္က ေရာက္ေရာက္ေနတယ္
လုပ္ခ်င္တာေတြကလဲ အမ်ားႀကီး
လုပ္လို႔မရေသးတာကလည္း အမ်ားႀကီး
မသိေသးတာကလဲ အမ်ားႀကီး
သူမ်ားေတြ ဘေလာ့ဂ္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ လိုခ်င္တာေတြကလဲ အမ်ားႀကီး
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
5:04 PM
0
comments
Tuesday, February 5, 2008
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
5:27 PM
0
comments
Sunday, February 3, 2008
ေပတံ တစ္ေခ်ာင္းေလာက္ လိုခ်င္တယ္
တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာမွာေပါ့
ေပတံကေလးလိုခ်င္တာမ်ား......၀ယ္လိုက္ေပါ့လို႔
ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား
ဒါေပမဲ့ဗ်ာ
ကြၽန္ေတာ္ လိုခ်င္တဲ့ ေပတံက ၀ယ္လို႔မရဘူးဗ်
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာတယ္မထင္ပါနဲ႔ေနာ္
အတိတ္တစ္ခ်ိန္က
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္ကစလို႔
ကြၽန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြဟာ သူမ်ားေတြရဲ႕ ေပတံနဲ႔ တန္ဖိုးျဖတ္တာ ခံခဲ့ၾကရပါတယ္
မိဘေတြရဲ႕ ေပတံအရ ကြၽန္ေတာ္ သားလိမၼာကေလး အျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
ဆရာေတြရဲ႕ ေပတံအရ တပည့္လိမၼာကေလးအျဖစ္ ေနခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
ခ်စ္သူရဲ႕ ေပတံအရ ႐ိုးသားတဲ့ ခ်စ္သူအျဖစ္ ေနေပးခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
ေနာက္ေတာ့ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ ေပတံအရ အလုပ္သမားေကာင္းအျဖစ္ ေနခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
ဇနီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပတံအရ ခင္ပြန္းေကာင္းအျဖစ္ ေနခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပတံအရ ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ေနခဲ့ရတယ္ဗ်ာ
ေပတံေတြ..........ေပတံေတြ........ေပတံေတြ..........ေပတံေတြ........
အဲဒီေပတံေတြနဲ႔ တိုင္းတာမႈ ေဘာင္အတြင္းမွာ ဆႏၵေတြကို ခ်ဳပ္တည္းရင္း
အင္း.........
အျပစ္ကင္းခဲ့တယ္ဗ်ာ
အခု ကၽြန္ေတာ္ ေပတံတစ္ေခ်ာင္းေလာက္လိုခ်င္တယ္ဗ်ာ
အလြန္အမင္းကို လိုခ်င္ေနတယ္ဗ်ာ
အဲဒီ ေပတံနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တိုင္းမယ္ဗ်ာ
သူမ်ားေတြကို တိုင္းမယ္ဗ်ာ
ဒီေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ ေပတံတစ္ေခ်ာင္းေလာက္လိုခ်င္တယ္ဗ်ာ
အလြန္အမင္းကို လိုခ်င္ေနတယ္ဗ်ာ
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
1:19 PM
0
comments
Friday, February 1, 2008
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေရျပား
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္
လူမွ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ
သက္ရွိ သတၱ၀ါမွန္သမွ်ဟာ ဥတုသုံးပါးဒဏ္ ကာကြယ္ဖို႔အတြက္
လူကေတာ့ နည္းနည္းပိုတာေပါ့ဗ်ာ
အေပၚယံ ဟန္လုပ္ဖို႔ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ အကာအကြယ္ေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္
အေရျပားဆိုတာ ပါလာၾကတာေပါ့ဗ်ာ
တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလက်ေတာ့ အေရျပားက ပါးလ်လ်၊ မြဲေျခာက္ေျခာက္
အထိအခိုက္ အစြန္းအထင္းမခံႏိုင္
ျမင္ယုံနဲ႔ အထင္ႀကီးစရာမရွိတဲ့ အေနအထား
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြမ်ားက်ေတာ့ဗ်ာ
ေကာင္းလိုက္တဲ့ အေရျပား ရႊန္းစိုမႈ၊ ေတာက္ပမႈေတြ အျပည့္နဲ႔
ဘ၀ေပး ကုသိုလ္ကံမ်ား ကြာျခားလိုက္ၾကတာ
အဲသည္ အေရျပား စပါးလုံး တစ္ေထာက္စာရဲ႕ ေအာက္မွာ
ငုပ္လွ်ိဳးကြယ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အစၹ်တၱပုံရိပ္ကို ဘယ္လိုမ်ား ရွိေနႏိုင္သလဲလို႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား ေတြးျမင္ၾကည့္ဖူးပါသလဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ကို သူ႔ရဲ႕ အေရျပားေပၚမွာဘဲ
ၾကည့္ၿပီး အမွတ္ေတြ ေပးေနခဲ့ၾကတာ ကာလ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ
အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္ မ်ားခဲ့ၿပီလဲ
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
4:35 PM
0
comments
Wednesday, January 30, 2008
ငယ္မူျပန္
ဖတ္ခဲဖူးေသာ၊ စြဲလန္းခဲ့ဖူးေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ
ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း) ေရးခဲ့တာပါ
ဖတ္ခဲ့တာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ မွားေနလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္
သြားဖို႔မနီး၊ တစ္ခရီးထဲ
၀ဲစုပ္ေတာ့ေလွယိုင္၊ ပဲ့ကိုင္ရင္း ေလွေစာင္း
ေလွ၀မ္းေခါင္း ေပါက္ခ်င္ေပါက္
ေမွာက္လည္းအတူတူ
ေရာက္လည္း အတူတူ
ကူညီအားျဖည့္
နားလည္ၾကည့္ေနာ္
ေနာက္ျပန္လွည္လို႔ မျဖစ္ဘူး
Posted by
ေအာင္ႏိုင္ထြန္း
at
4:47 PM
0
comments






