(၁၀)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ကဗ်ာေလး

ကြၽန္ေတာ္တို႔ (၁၀)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက
ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ
လိုခ်င္လို႔ ရွာေနတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေပမဲ့ ခုမွ ျပန္ရွာေတြ႕လို႔
မွတ္မွတ္ရရ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္
ဆရာ မင္းသု၀ဏ္ ေရးဖြဲ႕ခဲ့တာပါ

ဖိုးေမာင္လာၿပီ

မႈိင္းညိဳညဥ့္ရိပ္ လူေျခတိတ္၌
ေရဆိပ္အနား ရြာတံခါးမွ
ဂုတ္ၾကားက်ယ္ေလာင္ ဆီးႀကိဳေဟာင္ေသာ္
ဖိုးေမာင္လာၿပီ ဆိုၾကသည္။

ေဟာင္သံရပ္၍
ထပ္ၾကပ္ေပၚလာ အသံမွာကား
ညခါငါးေထာင္ ေမာင္ဖိုးေမာင္သည္
ရြာေတာင္ေခ်ာင္းက ျပန္ခဲ့ၿပီ။

ဖိုးေမာင္သံၾကား ကင္းသမားက
တံခါးႀကီးေအာက္ မလြယ္ေပါက္ကို
တစ္ေယာက္၀င္သာ ဖြင့္လုိက္ပါေသာ္
ယာမွာအုပ္ေဆာင္း ၀ဲတက္ေခ်ာင္းႏွင့္
ခါးေစာင္းကိုကိုင္း ငါးပလိုင္းကို
လြယ္သိုင္းၿပီးလွ်င္ ရြာကို၀င္သည္
လူပင္ေလလား တေစၦလား။

တေစၦမေၾကာက္ ေျမြမေၾကာက္ပဲ
တစ္ေယာက္တည္းပင္ ညဥ့္ေမွာင္တြင္း၌
သူလွ်င္ငါးရွာ မေကၽြးပါက
ထိုရြာသူသား လူအမ်ားတို႔
ငါစိုငါးစိမ္း ငတ္ေပအံ့။

ညတညတည့္
ခ်မ္းျမစိမ့္ေအး လခ်မ္းေကြး၍
ရြာေဘးက်ီပ်က္ ေမွာင္နက္နက္မွ
ဇီကြက္ကေအာ္ ေတာက္တဲ့ေၾကာ္စဥ္
ရြာေပၚလႊမ္းေအာင္ ဂုတ္ၾကားေဟာင္သည္
ဖိုးေမာင္လာခ်ိန္ပါတကား ...

သုိ႔ပါေသာ္ျငား ခါတပါးသို႔
တခါး၀င္လို သူမဆိုပဲ
ေမာင္းကိုထုပါ လူစုပါေဟ့
ရြာကိုေဘးမွ ကာကြယ္ၾကေလာ့
ဓါးျပငါ့အား ဖမ္း၍ထားဟု
စကားမဆံုး ဟစ္ေအာ္တုန္း၀ယ္
ဒိုင္းဒံုးဒိန္းသံ ရြာလံုးညံသည္
ေခ်ာင္းယံပဲ့တင္ ထပ္သတည္း။

ဖိုးေမာင္နိဂံုး ဤတြင္ဆံုးလည္း
ရြာလံုးစိတ္တြင္ ဖိုးေမာင္၀င္၍
ပဲ့တင္ထပ္ကာ ဟီးလွ်င္ပါတည့္
ဘယ္ခါမဆို ဆီးလင့္ႀကိဳသို႔ . . .
မိႈင္းညိဳညဥ့္ရိပ္ လူေျခတိတ္၌
ေရဆိပ္အနား ရြာတံခါးမွ
ဂုတ္ၾကားက်ယ္ေလာင္ ယမ္းေယာ္ေဟာင္ေသာ္
ဖိုးေမာင္လာၿပီ ဆိုၿမဲပင္။ ။
(မင္းသု၀ဏ္)